غسلهاى واجب غسلهاى واجب هفت است : اوّل : غسل جنابت ، دوم : غسل حيض ، سوم : غسل نفاس ، چهارم : غسل استحاضه ، پنجم : غسل مسّ ميّت ، ششم : غسل ميّت ، هفتم : غسلى كه به واسطه نذر و قسم و مانند اينها واجب مىشود . احكام جنابت مسأله 351 - به دو چيز انسان جنب مىشود : اوّل - جماع ، دوم - بيرون آمدن منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد ، با شهوت باشد يا بىشهوت ، با اختيار باشد يا بىاختيار . مسأله 352 - اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها ، چنانچه با شهوت و جستن بيرون آمده و از بيرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى دارد و اگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضى از اينها را نداشته باشد ، حكم منى ندارد ولى در مريض لازم نيست آن آب با جستن بيرون آمده باشد ، بلكه اگر با شهوت بيرون آيد و در موقع بيرون آمدن بدن سست شود ، در حكم منى است . مسأله 353 - اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانه‌اى را كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد و نداند نشانه‌هاى ديگر را داشته يا نه ، چنانچه استبراء از بول نكرده باشد و وضو هم داشته اگر رطوبت خارج شود وضو لازم است و اگر وضو نداشته باز غسل لازم نيست و چنانچه استبراء از بول نموده باشد با داشتن وضو چيزى براى او لازم نيست و با نداشتن وضو تنها اكتفا بوضوء مىشود امّا اگر استبراء كرده و يقين دارد رطوبتى كه از او خارج شده يا بول است يا منى بايد احتياط كند بجمع بين غسل و وضو . مسأله 354 - مستحبّ است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى دارد .